IK LEES ...

Londen in de magie-hoofdstad van de wereld en wordt geregeerd door tovenaars. Die tovenaars ontlenen hun macht aan de geesten en djins die ze kunnen oproepen. Nathaniel wordt als vijfjarig bij zijn ouder weggehaald om in de leer te gaan bij een tovenaar. Deze Van Minderhout ziet weinig in zijn leerling en Nathaniel heeft weinig respect voor zijn leermeester, zeker nadat die terzijde blijft staan als Nathaniel door een bezoekende tovenaar wordt afgeranseld. Daarna wordt Nathaniel gedreven door het verlangen om deze Simon Schooneheere een hak te zetten. Hij studeert hard en kan al voordat hij twaalf is een luchtgeest oproepen en onderwerpen. Die geest is Bartimaeus. Nathaniel dwingt hem bij Schooneheere het amulet van Samarkand te stelen, en daarna te verstoppen in de studeerkamer van Van Minderhout. Zonder het te beseffen heeft Nathaniel hun beide, en de Van Minderhouts, in een wespennest gestoken, want het amulet blijkt een essentieel onderdeel te zijn van de grootse plannen van Schooneheere en die wil het daarom koste wat kost terughebben. Ondertussen -- zonder dat Nathaniel daaraan veel aandacht schenkt -- broeit onder de gewone bevolking verzet tegen de overheersing door tovenaars.

Dit eerste deel van de trilogie gaat alvast lekker van start. Het avontuur met het amulet is afgerond, maar ik heb zeker zin om de verdere belevenissen van Nathaniel en Bartimaeus te lezen. Op naar deel 2, The Golem's Eye, en deel 3, Ptolemy's Gate. Wat dit boek erg leuk maakt, is de gekozen vertelstijl. Een deel van het verhaal wordt verteld door een verteller vanuit Nathaniel's perspectief, en een deel door de djin Bartimaeus. Vooral Bartimaeus' terzijdes, in de voetnoten, zijn vermakelijk.

* Begrijp me niet verkeerd. Ik was niet bang voor het duiveltje. Ik zou hem zó tussen twee vingers kunnen vermorzelen. Maar hij was er om twee redenen: vanwege zijn onwrikbare loyaliteit jegens zijn meester en vanwege zijn oplettende blik. Hij zou zich geen fractie van een seconde laten misleiden door mijn listige gedaante van een vlieg.

* Een mens die het gesprek zou opvangen, ou waarschijnlijk met open mond van verbazing hebben zitten luisteren, want de verhalen van de tovenaar over de corruptie binnen de Britse regering waren verbazingwekkend gedetailleerd. Ik was echter niet bepaald onder de indruk. Ik had al talloze, veel elegantere beschavingen ten onder zien gaan, dus ik kon niet veel interesse voor de zaak opbrengen. Ik bracht mijn tijd door met tevergeefs proberen te bedenken welke onaardse machten wellicht bij Simon Schooneheere in dienst waren. Ik kon maar beter op alles voorbereid zijn.