IK LEES ...

Na de eerste ontmoeting, in levende lijve, van de drakenzonen, is Marcus met Evelina uit de drakenstad ontsnapt, terwijl Ven gewond achterblijft. Draconas heeft het verraad van Anora overleefd en houdt zich schuil bij Ven in de buurt om te kunnen helpen Grald te verslaan. Draconas dringt door in Grald's paleis en ontdekt daar een aantal halfbroers en -zusjes van Ven, allemaal gedeeltelijk draak. Als Ven hen leert kennen, begint hij zichzelf meer te waarderen, maar ook te twijfelen of wat zijn vader wil eigenlijk wel zo slecht is. Totdat Grald zijn werkelijke plan wil uitvoeren: het lichaam van de mens Grald afstoten om dat van Ven over te nemen. Ven, via hun geestelijke band magisch bijgestaan door Marcus, ontsnapt op het nippertje. Grald is dood, maar Maristara en Anora trekken nu met het leger van drakenmensen op naar het koninkrijk van Marcus' vader, om de mensen te verslaan voordat ze hun kanonnen kunnen ontwikkelen tot een echte bedreiging voor de draken, die door al deze gebeurtenissen onderling ernstig zijn verdeeld.

Vermakelijke fantasy. Het einde is een beetje open, want hoewel de acute bedreiging is afgewend, is het problem van hoe mensen en draken samen in een wereld kunnen leven nog niet opgelost. Het is grappig dat een vrij irritante bijfiguur uiteindelijk een heel belangrijke rol blijkt te spelen -- Evelina, die Anora vergiftigd omdat ze denkt met een rivale voor de gunsten van de prins te maken te hebben, terwijl ze al die tijd niets heeft begrepen van waar Marcus en Ven mee bezig waren.