IK LEES ...

Erlendur Sveinsson en Sigirður Óli van de IJslandse recherche onderzoeken de dood van een oude schoolmeester, die in zijn huis is verbrand. Vrijwel op hetzelfde moment dat die brand woedde, sprong Daniel, de broer van Pálmi, uit het raam van het gesticht waar hij al bijna dertig jaar verbleef. Daniel was ooit een leerling van de vermoorde schoolmeester. Die klas van toen, van moeilijk lerende kinderen, leefde één winter op wonderbaarlijke wijze op, maar daarna is het alle jongens uit de groep slecht vergaan: één is er verdwenen, eentje zwerft over straat, en de rest is ergens tussen hun 13e en hun 30ste gestorven. Pálmi's zoektocht naar informatie over zijn broer kruist die van de rechercheurs die de dood van de schoolmeester onderzoeken, en het beginpunt van hun tocht lijkt te liggen in de levertraanpillen die de jongens van meester Halldór zo rijkelijk toebedeeld kregen, in die winter van dertig jaar geleden.

De moord op Halldór Svavarsson was op twee manieren een uitzondering. Er was een echte moord begaan, naar het izch liet aanzien met voorbedachten rade en uitzonderlijk gruwelijk. Bovendien was de moordenaar niet aangehouden. IJslandse moordenaars waren zeldzaam en gemakkelijk op te sporen, omdat de moorden meestal niet met voorbedachten rade werden gepleegd, maar in een opwelling, of omdat de dader tijdelijk ontoerekeningsvatbaar was. Mannen werden in dronkenschap voor een café neergestoken. Er werd met een geweer geschoten in een woning. Daarop volgde een eenvoudig moordonderzoek. De moordenaar werd gepakt en opgesloten. Er waren meestal zoveel getuigen dat het een probleem werd. Er bestond geen speciale moordafdeling bij de recherche, omdat er geen behoefte aan was. En de technische afdeling die bedoeld was om de plaats van het delict te onderzoeken, stamde uit het jaar nul.