IK LEES ...

In de negentiende eeuw maken twee goochelaars elkaar het leven zuur. Hun vete is begonnen en hoewel beiden wel eens een poging doen om die te stoppen, wordt dat door de beroepsmatige paranoia weer teniet gedaan; ze denken steeds het slechtste van elkaar, met consequenties die zelf tot volgende generaties reiken. De beste truuk van Alfred Borden is "The New Transported Man", waarvan iedereen vermoedt dat dit alleen met een dubbelganger kan worden gedaan, maar niemand slaagt erin om dat aan te tonen. Zijn rivaal Rudolph Angier is vastbesloten een methode te vinden om de illusie te kunnen nadoen en verbeteren en maakt daarvoor gebruik van  een nieuwerwetse uitvinding: electriciteit.

The act of showing the hands to be empty, before revealing that despite appearances they could not have been, is itself a constituent of the Pact. The Pact implies special conditions are in force. In normal social intercourse, for instance, how often does it arise that someone has to prove that his hands are empty? And consider this: if the magician were suddenly to produce a vase of flowers without first suggesting to the audicne that such a production was impossible, it would seem to be no trick at all.

Spannend, op het einde zelfs nogal griezelig. Het verhaal is slim opgebouwd, met via hun respectievelijke dagboeken eerst inzicht in Borden's oogpunt en daarna in dat van Angier, waardoor je als lezer goed ziet hoe futiel en tegelijkertijd onontkoombaar de strijd tussen die twee mannen is.